سید امیرحسین سیفزاده، عضو هیات مدیره مرکز اتیسم استان قم، در مراسم افتتاح مرکز اتیسم شهرستان گناباد، با تقدیر از مجمع خیرین شهرستان گناباد که میزبان این مراسم بودند، اظهار داشت: رسالت بنیاد رشد و تکامل و اوتیسم کودکان استان قم در جهت توسعه آموزش و توانبخشی استاندارد کودکان دارای اختلال اوتیسم است و به همین منظور در پی ایجاد شبکه ملی اوتیسم در سطح کشور هستیم که این امر کمک شایانی به خانوادهها و مسئولان فعال در این حوزه خواهد کرد.
وی مهمترین چالش امروز کودکان اوتیسم را دیر شناخته شدن آنان دانست و افزود: کوچکترین علامتهایی که ممکن است کودکان در رشد و تکامل خود پیدا کنند، اگر خانوادهها به آن توجه کنند و آن را به وراثت نسبت ندهند، میتواند مسیر درمان را تغییر دهد. برای مثال کودک ششماههای که نسبت به اطرافیان واکنش نشان نمیدهد یا در برابر غریبهها بیتفاوت است، گاهی خانوادهها میگویند «این بچه چقدر بداخلاق است» یا «دیر حرف میزند، پدرش هم دیر حرف زده، عمویش هم اینگونه بود»، در حالی که باید با نگاه تردید به این نشانهها نگریست؛ زیرا ممکن است کودک دارای اختلال اوتیسم باشد.
عضو هیئت مدیره انجمن اوتیسم قم با هشدار درباره گسترش این اختلال در جهان و ایران تصریح کرد: اوتیسم امروز به چالشی برای دنیا و بهویژه ایران و خانوادهها تبدیل شده و در آینده بیشتر با آن مواجه خواهیم شد. از این رو از مسئولان و خیرین تقاضا میکنم از سرکار خانم ساوندی و مجموعهای که با انرژی وارد این عرصه شده حمایت کنند.
سیفزاده با اشاره به تجربه ۹ ساله فعالیت در قم خاطرنشان کرد: ما نخستین مرکز استاندارد کشور را در قم راهاندازی کردهایم و خانوادهها میتوانند بهراحتی از این فرصت استفاده کرده و مسیر صحیح توانبخشی را در سنین مختلف طی کنند. در این ۹ سال، چالشهای متعددی را در حوزههای یارانه، مجوز، توانبخشی، کاردرمانی، گفتاردرمانی و رفتاردرمانی مشاهده کردهایم و خانوادهها نیز خود دچار چالش هستند.
وی با تشریح تأثیر اوتیسم بر کل خانواده گفت: اگر در خانوادهای یک کودک اوتیسمی وجود داشته باشد، حتی فرزند سالم خانواده نیز نمیتواند بهراحتی درس بخواند و زمینه ازدواج برای سایر فرزندان فراهم نمیشود؛ اگر خانواده مستأجر باشد، بهسادگی با اعتراض همسایگان مواجه میشود. بنابراین ما با دو کار سنگین مواجهیم: یکی خود کودک و دیگری خانواده او و در نهایت جامعه.
سیفزاده بر ضرورت بسترسازی و فرهنگسازی از هماکنون تأکید کرد و گفت: باید آموزش و فرهنگسازی لازم در سطح شهرستان انجام شود و اطلاعرسانی صورت گیرد تا خانوادهها زودتر متوجه اختلال کودک شوند. سن طلایی شناسایی اوتیسم سه تا هفت سالگی است و اگر کودکان در این بازه شناسایی شوند و درمان را زود آغاز کنند، حداقل نتیجه این است که کارهای شخصی خود را انجام میدهند و در کلاس اول استثنایی یا عادی تحصیل میکنند. این موارد با فرهنگسازی، آموزش و مداومت محقق میشود.
وی در پایان ضمن تشکر از حاضران اظهار کرد: خوشحالیم که در خدمت شما هستیم و هر کاری از دستمان برآید در خدمت شما و در کنار خانم ساوندی و هر عزیزی که در این حوزه فعالیت کند، خواهیم بود. گفتنی است مرکز اتیسم شهرستان گناباد، با پوشش کودکان اوتیسم، ظرفیت این را داشته که کل منطقه جنوب خراسان را پوشش دهد.