نوسازی ناوگان زمانی امکان‌پذیر است که خروج خودرو‌های فرسوده با ورود خودرو‌های جدید هماهنگ باشد؛ اما عملکرد اسقاط در سالهای گذشته فاصله زیادی با نیاز کشور داشته است.
در نتیجه، ناترازی بنزین در ایران را نمی‌توان فقط با عدد تولید پالایشگاه‌ها اندازه‌گیری کرد. مسئله واقعی در جایی میان تولید، مصرف، کیفیت ناوگان، حمل‌ونقل عمومی، سوخت‌های جایگزین و نظام قیمت‌گذاری شکل گرفته است.
۲۲ میلیون وسیله نقلیه فرسوده، فاصله زیاد با هدف اسقاط سالانه، سهم پایین حمل‌ونقل عمومی، استفاده ناکافی از ظرفیت CNG و شکاف شدید قیمت سوخت با کشور‌های همسایه، هر کدام بخشی از این پازل هستند؛ بنابراین راه‌حل پایدار، صرفاً «بنزین بیشتر» نیست بلکه راه حل را باید در مصرف کمتر و بهره‌وری بیشتر جست‌و‌جو کرد.
منبع:
مهر
