پژوهشگران دانشگاه ممفیس آمریکا در پژوهشی جدید دریافتند، پوشیدن لباسهای حاوی الیاف مصنوعی، بهویژه پلیاستر، ممکن است تعداد ذرات میکروپلاستیک موجود در هوای اطراف بدن را افزایش دهد.
در این پژوهش، ۱۰ داوطلب در دو مرحله تیشرتهایی از جنس ۱۰۰ درصد پنبه و لباسهای حاوی پلیاستر پوشیدند. پژوهشگران با استفاده از دستگاههای نمونهبرداری هوا که به بدن شرکتکنندگان متصل شده بود، میزان ذرات معلق در نزدیکی بدن آنان را طی ۱۲ ساعت اندازهگیری کردند و همچنین، نمونههایی از هوای اتاق خواب داوطلبان هنگام خواب جمعآوری شد.
نتایج نشان داد، در روزهایی که شرکتکنندگان لباسهای پلیاستری پوشیده بودند، بهطور متوسط حدود ۵۵ ذره میکروپلاستیک در هر فوت مکعب هوا شناسایی شد، اما این میزان هنگام پوشیدن لباسهای پنبهای حدود ۳۹ ذره بود. به این ترتیب، میزان ذرات در اطراف بدن افراد هنگام پوشیدن لباسهای پلیاستری حدود ۴۲ درصد بیشتر بود.
نکته قابلتوجه این بود که در نمونههای مربوط به لباسهای پلیاستری، تعداد ذرات کوچکتر از ۱۵۰ میکرومتر تقریبا دو برابر نمونههای لباس پنبهای بود و همچنین، ذرات نامنظم و تکهتکه پلاستیک، برخلاف الیاف باریک و رشتهای، بخش عمده افزایش مشاهده شده را تشکیل میدادند.
تحقیقات پیشین، مسیر حرکت الیاف پلاستیکی لباسهای مصنوعی را تا آب ماشین لباسشویی، هوای خروجی از خشککن و حتی اقیانوسها دنبال کردهاند. هدف این گروه پژوهشی، بررسی ذرات معلق در هوای اطراف فردی بود که پیراهنی به تن داشت.
بررسیهای آزمایشگاهی با استفاده از فناوری مادون قرمز نشان داد، حدود ۹۹ درصد ذرات شناسایی شده از جنس پلیاتیلن ترفتالات (PET) - نوعی پلاستیک- هستند که بهطور گسترده در تولید لباسهای پلیاستری استفاده میشود. با این حال، همین ماده در نمونههای هوای اتاق خواب و روزهای استفاده از لباسهای پنبهای نیز به میزان مشابهی وجود داشت.
پژوهشگران اظهار کردند: یافتهها نشان میدهد لباسهای مصنوعی میتوانند یکی از منابع انتشار ذرات میکروپلاستیک در محدوده هوای تنفسی افراد باشند، با این حال، آنان تاکید کردند که این پژوهش میزان ذرات موجود در هوای اطراف افراد را اندازهگیری کرده است و مشخص نمیکند چه تعداد از این ذرات واقعا وارد دستگاه تنفسی یا ریهها میشوند و چه پیامدهایی برای سلامت دارند.
از محدودیتهای این پژوهش میتوان به تعداد کم شرکتکنندگان، ترتیب ثابت استفاده از لباسهای پنبهای و پلیاستری و مشخص نبودن درصد دقیق پلیاستر در برخی لباسها اشاره کرد. همچنین، این گزارش هنوز در یک مجله علمی با داوری همتا منتشر نشده است.
فرهاد جزایی، دانشیار مهندسی عمران و محیطزیست و رئیس آزمایشگاه پژوهش میکروپلاستیک دانشگاه، نیز بر ضرورت انجام پژوهشهای بیشتر و بهبود روشهای اندازهگیری برای دستیابی به نتایج قطعی تاکید کرد.
بر اساس گزارش ارث، پژوهشگران معتقدند، جنس پارچه میتواند بر میزان ذرات میکروپلاستیک موجود در هوای اطراف افراد تاثیر بگذارد، اما مشخص شدن اینکه این تفاوت تا چه اندازه بر میزان مواجهه واقعی و خطرات احتمالی سلامت اثر دارد، به تحقیقات گستردهتری نیازمند است.