در شرایطی که بحران آب مشهد از خط قرمز عبور کرده و تقریباً تمام آب موردنیاز این کلان‌شهر از آبخوان و دشت بحرانی ممنوعه تأمین می‌شود، پروژه ۲۰ساله انتقال آب دریای عمان به مشهد که ۱۰ سال پیش مجوز قانونی را اخذ کرد و توسط هلدینگ ایمواسکو کلید خورد و تنها پروژه تأمین آب مشهد از فراحوزه است و بنا بر اعلام مشاور مدیرعامل آب منطقه‌ای تا امروز بیش از ۶۰ هزار میلیارد تومان عملیات اجرایی روی زمین ازجمله آب‌شیرین‌کن و خط لوله برای آن اجراشده است، تعطیل شد و پیمانکار این پروژه بابت مطالبات خود در حال جمع‌آوری خط لوله و زیرساخت خط لوله است!
قول وزیر نیرو برای پیگیری شخصی مشکلات پروژه
قندهاری، مدیرعامل آب منطقه‌ای استان، ضمن تایید این خبر گفت: بنا بر مسائلی این پروژه راکد شده اما وزیر نیرو در سفر اخیر خود به استان قول داده است که مشکلات این پروژه را شخصاً پیگیری خواهد کرد و این پروژه جزو اولویت‌های وزارت نیرو است.
پیگیری استاندار در تهران
مظفری، استاندار خراسان رضوی در پاسخ به پرسشی درباره آخرین وضعیت پروژه انتقال آب دریای عمان به شرق کشور و این که این پروژه پیشرفت حدود ۳۰ درصدی داشته اما توسط پیمانکار بخش خصوصی تعطیل‌شده و لوله‌های انتقال آب در حال فروش و جمع‌آوری است، اعلام کرد که اطلاعات وی درباره وضعیت فعلی پروژه کامل نیست و موضوع را پیگیری خواهد کرد. وی افزود: برای پیگیری به تهران رفته بودم و قطعا موضوع را پیگیری می کنم. استاندار خراسان رضوی همچنین در واکنش به این موضوع که احتمال توقف پروژه و حتی فروش لوله‌های خریداری‌شده مطرح‌شده است، ضمن تأکید بر نیاز به بررسی دقیق‌تر، اعلام کرد موضوع را از مراجع ذی‌ربط در تهران پیگیری خواهد کرد.
اسدی، مدیرسابق پروژه انتقال آب دریای عمان به شرق کشور و مدیرعامل سابق شرکت تأمین آب صنایع و معادن (ایمواسکو) نیز گفت: بر اساس این طرح، برای انتقال آب از سواحل مکران به مناطق شرقی کشور، یک آبگیر با ظرفیت حدود ۵۰۰ میلیون مترمکعب احداث و عملیات مربوط به آبگیر و آبگذر نیز انجام شده است. همچنین عملیات احداث نخستین واحد شیرین سازی آغاز شده و این واحد در زمان ارائه گزارش، حدود ۴۰درصد پیشرفت فیزیکی داشته است. در بخش انتقال نیز مسیر چابهار تا مشهد حدود هزار و ۵۳۰ کیلومتر طراحی‌شده که با احتساب انشعاب سنگان، شبکه انتقال گسترده‌ای را شامل می‌شود.
وی افزود: از این مسیر، حدود هزار و ۱۰۰ کیلومتر مسیرگشایی شده و در استان سیستان و بلوچستان نیز حدود ۴۰۰ کیلومتر مسیرسازی انجام‌شده است. همچنین حدود ۱۵۰ کیلومتر لوله‌گذاری در سیستان و بلوچستان انجام و بخشی از لوله‌های موردنیاز نیز خریداری شده و در محل پروژه موجود بوده است.
وی درباره وضعیت فعلی پروژه اظهار کرد: پروژه در حال حاضر با رکود جدی مواجه است و تعداد نیروهای فعال در کارگاه‌ها به‌شدت کاهش‌یافته است. این در حالی است که در دوره اوج فعالیت، حدود ۳۵۰۰ نفر در کارگاه‌های پروژه مشغول بودند.
این اتفاق شوک آور است
طاهری مشاور مدیرعامل آب منطقه‌ای استان گفت: این اتفاق برای ما بسیار شوک‌آور است که پروژه‌ای که بیش از ۶۰ هزار میلیارد تومان عملیات اجرایی برای آن انجام شده و در مراحل اجرایی است متوقف شود و پیمانکار برای مطالبات خود لوله‌های اجراشده را جمع‌آوری کند. این خط مطالعات و زیرساخت کامل آن در استان‌های خراسان رضوی و خراسان جنوبی انجام شده است و بعد از احداث
آب شیرین کن خط لوله این مسیر در استان سیستان و بلوچستان در حال انجام بود که امروز این اتفاق برای آن رخ داده است.
مدیرعامل اسبق آب منطقه‌ای استان تصریح کرد: امروز بحران آب مشهد به نقطه جدی رسیده است و برای چندسال دیگر آبی در اختیار آبخوان و مشهد نیست که بخواهیم درباره صرفه‌جویی صحبت کنیم و این که تنها پروژه انتقال آب به این کلان‌شهر به چنین وضعیتی افتاده، اسفناک است. پروژه‌ای که ۲۰ سال مطالعه و مطالبه و عملیات اجرایی پشت آن است، نباید تعطیل شود. البته این پروژه با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی انجام می‌شود ولی به نظر می‌رسد عملیاتی نشدن برخی تعهدات ذی‌نفعان در این پروژه باعث ایجاد این شرایط شده است.
طاهری گفت: با اجرای پروژه انتقال آب خلیج‌فارس به گلگهر سالانه بیش از ۱۲۰ میلیون مترمکعب آب دریا به این خطه منتقل می‌شود و در مسیر این خط آبادانی و توسعه رخ داده است و از همین خط ۷۰ میلیون مترمکعب آب به اصفهان انتقال یافت ولی پروژه انتقال آب دریای عمان برای استان‌های تشنه و بحران‌زده شرق کشور با چنین شرایطی مواجه شده است.
آقایان مسئول! حواستان هست؟
آقایان نمایندگان خراسان رضوی در مجلس شورای اسلامی، شورای تأمین خراسان رضوی، آقای وزیر نیرو، هشدار و بحران آب در کلان‌شهر مشهد از نقطه قرمز گذر کرده است. چرا باید چنین اتفاقی جلوی چشمان شما رخ دهد و نظاره‌گر باشید؟ آقای استاندار چرا باید آب بخش کشاورزی و جابهجایی آن با پساب به جای این که صرف تأمین کسری آبخوان‌های بحرانی استان و تأمین آب شرب روستاها و شهرهای بی‌آب شود، صرف توسعه و احداث صنایع آببر شود تا چنین اتفاقی را شاهد باشیم؟
